سولفات منیزیم ترکیبی حاوی منیزیم است که یک بلور ستونی مایل یا مایل سفید کوچک و بدون بو و طعم تلخ است. از نظر بالینی برای اسهال، کولاگوگ، ضد تشنج، اکلامپسی، کزاز، فشار خون بالا و سایر بیماری ها استفاده می شود. با این حال، در خوراک، منیزیم اغلب به عنوان یک افزودنی برای مکمل دام استفاده می شود.
سولفات منیزیم با گرید خوراک به عنوان مکمل منیزیم در فرآوری خوراک استفاده می شود. منیزیم یک عامل ضروری در فرآیند استخوان زایی و انقباض عضلانی در دام و طیور است و فعال کننده آنزیم های مختلف در بدن است. نقش بسیار مهمی در متابولیسم مواد و عملکرد عصبی در دام و طیور دارد. اگر بدن دام و طیور فاقد منیزیم باشد، می تواند منجر به متابولیسم مواد و اختلال در عملکرد عصبی، عدم تعادل عرضه، تأثیر بر رشد و نمو دام و طیور و حتی مرگ شود.
منیزیم موجود در دستگاه گوارش حیوانات عمدتاً توسط دیواره قدامی معده در نشخوارکنندگان جذب می شود، در حالی که عمدتاً توسط روده کوچک در غیر نشخوارکنندگان جذب می شود. منیزیم به راحتی توسط یون ها یا کلات های ساده اش پخش و جذب می شود. اشکال وجودی منیزیم متفاوت است و سرعت جذب حیوانات متفاوت است. انواع مختلف حیوانات نرخ جذب منیزیم متفاوتی دارند. حتی حیواناتی از یک گونه نیز به دلیل سنشان، میزان جذب منیزیم متفاوتی دارند. میزان جذب منیزیم در گاو بین 5 تا 30 درصد است در حالی که در خوک و طیور میزان جذب منیزیم به طور کلی به 60 درصد می رسد.
منیزیم یکی از اجزای مهم استخوان و دندان حیوانات است که تقریباً 0.05٪ منیزیم در بدن حیوان وجود دارد که حدود 70٪ آن به صورت فسفات یا کربنات در استخوان ها تشکیل می شود. منیزیم یکی از اجزای ساختاری بافت نرم حیوانات است. 30 درصد منیزیم در حیوانات در بافت های نرم مانند کبد، کلیه، گوشت مخطط و مغز وجود دارد که حاوی منیزیم بیشتری هستند. بیش از 70 درصد منیزیم خون در سلول ها وجود دارد. منیزیم به طور مستقیم در ترکیب بسیاری از آنزیم ها (مانند فسفاتاز، اکسیداز، پپتیداز و غیره) نقش دارد و می تواند بسیاری از آنزیم ها مانند پیروفسفاتاز را فعال کند.
استفاده از سولفات منیزیم در خوراک کاملاً چشم نواز است، اما باید به این نکته نیز توجه داشت که هنگام استفاده از افزودنی های خوراک حاوی منیزیم باید توجه داشت که حیوانات غیرنشخوارکننده به منیزیم کمتری نیاز دارند که به طور کلی 0 است.{{ 3}}4٪ تا 0.06٪ از کل فید. حیوانات نشخوارکننده به منیزیم بیشتری نیاز دارند که به طور کلی حدود 0.2٪ از کل خوراک را تشکیل می دهد. هنگام تولید و استفاده از افزودنی های خوراک حاوی منیزیم، برای جلوگیری از مسمومیت با منیزیم در حیوانات، باید آنها را به طور یکنواخت مخلوط کرد.
